One Team in de Dolomieten


Zondag 26 juni:
Om 4 uur ’s ochtends vertrokken vanuit Schiedam. Het was rustig op de snelweg; om 17.00 uur waren we in Corvara (Italië) na 1057 km afgelegd te hebben. Onderweg hebben we nog een aantal keren gestopt om te tanken, sanitaire stop en wat te eten. In eerste instantie hoopte we het hotel zelf te kunnen vinden; helaas valse hoop!!! Gelukkig was de plaatselijke VVV nog open om de weg te kunnen vragen. Wat een teleurstelling voor Mien: ze dacht een hotel te hebben gereserveerd bij de finish in het centrum van Corvara maar nee: om bij het hotel te komen moest een steile weg, aan de voet van de Passo Campolongo, van wel 10% bedwongen worden. Maar de teleurstelling was snel verdwenen na het herkennen van het hotel: een schitterend sporthotel met alle faciliteiten die je maar kon wensen. De eerste avond genoten van een aperitief in de keuken met plaatselijke gerechten en een heerlijk 5-gangen diner. De kamer voldeed ook aan alle wensen; groot 2 persoonsbed, groot terras en een geweldige badkamer!! Met bubbelbad wel te verstaan.

 

Maandag 27 juni:
De dag begonnen met een lekker ontbijt. Vervolgens de Sella Ronde (57 km) gefietst. Het viel zwaar, maar het was heerlijk, lekkere temperatuur. Eigenlijk te veel voor de eerste dag. 57 km lijkt niet veel maar met 4 beklimmingen…………
Na het fietsen nog heerlijk gezwommen in het zwembad bij het hotel en uitgerust op de zonneweide met schitterend uitzicht op het dal. ’s Avonds bij Marco (broer Mien) en Susan op bezoek geweest. Zij hadden een mooi appartement gehuurd, wél in het centrum van Corvara!!

 

Dinsdag 28 juni:
De zon stond al hoog aan de hemel bij het wakker worden. Het zou deze dag uiteindelijk 30 graden worden. We besloten de fietsen op de auto te zetten en naar Livinalongo te rijden. Van daar uit hebben we de Passo Falzarego beklommen, 15 km lang. Terug in het dorpje in het plaatselijke restaurantje een overheerlijke pizza gegeten. Daarna zijn we naar de Passo Gaui gereden, een taaie klim; 10 km lang van 10%. Mak heeft halverwege de klim de fiets gepakt en een stukje gereden. Om 16.30 uur waren we weer terug in het hotel waar we nog verkoeling hebben opgezocht in het zwembad.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Woensdag 29 juni:
Rustdag. We hebben eerst uitgeslapen en daarna rustig ontbeten. Het weer was betrokken, de zon is niet tevoorschijn gekomen. Met de skilift zijn we naar 2752 meter hoogte gegaan op de Passo Falzarego. Erg mooi uitzicht maar helaas sloeg het weer helemaal om: het was helemaal bewolkt met een stevige regenbui. Bij terugkomst in het hotel nog lekker gezwommen en in de sauna geweest. Daarna zijn we gaan liggen op de relaxstoelen in een speciaal daarvoor ingerichte relaxruimte. Genietend van het uitzicht zagen we de donkere wolken opkomen met als gevolg: heftige regen en onweer met méga hagelstenen! ’s Avonds zijn we bij Marco en Susan gaan eten.


 

Donderdag 30 juni:
Deze dag hadden we uitgekozen om de andere lus van het parcours te fietsen. De auto hadden we in het centrum van Corvara neergezet om vandaar uit te starten. De beklimmingen gingen lekker, voor het gevoel nog nooit zo snel de kilometers weggefietst. Onderaan de 2e beklimming (Passo Falzarego) reed Mak nog lek maar dit was binnen 5 minuten verholpen waarna hij weer verder kon. Als een haas vloog hij omhoog. Onderaan de Passo Val Parola stond hij me op te wachten waarna we samen deze laatste beklimming hebben gereden om vervolgens af te dalen naar La Villa en Corvara. ’s Avonds hebben we in Pedraces de startnummers opgehaald.


 
Vrijdag 1 juli:
REGEN!! Een noodgedwongen rustdag dus!! We besloten maar te gaan shoppen in Corvara. Mak heeft er 2 leuke shirts gekocht. Vervolgens met Marco, Susan & kinderen wat gaan eten op de Passo Campalongo. Lieke genoot van de spaghetti carbonara!! Ze kreeg er geen genoeg van. Marijn had alleen maar oog voor de apfelstrudel.

Zaterdag 2 juli:
Lekkere temperatuur, er stond echter een stevige wind. We hebben op een rustig tempo wat rondgefietst door Corvara en de start in La Villa. Mak heeft de Campalongo nog één keer beklommen. ’s Middags nog gezellig bij Marco en Susan op het terras gezeten. Deze dag hebben we rustig aan gedaan in voorbereiding op de “Maraton dLes Dolomites”. Terug in het hotel hebben we de fietsen en de kleding klaargemaakt zodat we op de dag zelf daar geen omkijken meer naar hadden.


Zondag 3 juli:
Dé dag!! Om 4.30 uur liep de wekker af. Mien klaarwakker, Mak de wekker niet eens gehoord!! Goed ontbeten en ons klaargemaakt voor de tocht. Mien kreeg géén hap door de keel dus ook maar wat broodjes voor bij de start gesmeerd. Nog even de banden oppompen: is dit een slecht voorteken?? Bij Mien springt de band kapot!! Mak heeft deze nog snel gerepareerd terwijl Mien zich aan stond te kleden en uiteindelijk om 5.50 uur richting La Villa. We waren nét te laat om nog in ons eigen startvak te staan. De vooruitzichten waren goed: het begon al licht te worden; de eerste zonnestralen lieten zich al zien. Om 6.30 uur reden we over de startlijn richting de éérste beklimming: Passo Campolongo. Mak was al bij de eerste bocht uit het oog verdwenen. De rest van de tocht hebben we beide alleen verder gereden, we hadden immers afgesproken dat Mak voor de laatste beklimming zou wachten op mij. Het laatste traject hebben we samen afgelegd naar de finish. Omstreeks 14.00 uur waren we klaar!! Het was een topdag!!! Allebei goed gereden, lekker weer, geen lekke banden. Tot ongeveer 16.15 uur hebben we nog gekeken naar alle andere deelnemers die na ons binnenkwamen. Slim dat we waren hebben we de avond vóór de tocht de auto al in het dorp neergezet dus dit jaar hoefde we na al onze inspanningen alleen nog maar de fietsen op het dak van de auto te zetten en met de auto naar het hotel te rijden; HEERLIJK!! ’s Avonds in het hotel nog een bijeenkomst gehad met allemaal streekgerechtjes en daarna op tijd naar bed.

Gegevens:
Totale afstand van de Maratona Dles Dolomites: 107.61
Gemiddelde snelheid (Mien): 15.62 km/u
Effectieve rijtijd: 6.53.18 uur
Maximale snelheid: 66 km/u

Maandag 4 juli:
7.45 uur liep alweer de wekker af!!! Om 9 uur had Mien namelijk al een massagebehandeling besproken, om 10 uur gevolgd door Mak. ’s Middags zijn we naar Bruneck gereden; daar wat rondgelopen en genoten van een héérlijke lunch. ’s Avonds de spullen ingepakt voor de terugreis op dinsdag.