Zondag 13 maart,
Eindelijk is het dan zover, na een woelende nachtrust ging omstreeks 03.30 uur de wekker, en niet veel later stond onze vriend en buurman Ronald voor de deur om ons naar Schiphol te brengen. De vlucht van Transavia vertrok om 06.25 maar men verwacht van je dat je 2 uur van tevoren aanwezig bent om in te checken. Yeah right! We zouden rustig aan doen dus we vertrokken even voor half 5. Mijn vermoeden werd alom bevestigd, we waren ruim op tijd, sterker nog, voor onze incheckbalie stond niemand. Geen wachtrij dus het inchecken was zo geregeld, we hadden zitplaatsen op de achterste rij. Een rij van 3 stoelen waarvan er één vrij was maw we hadden de ruimte! Ruim 4 uur later…

Rond 11.00 uur aangekomen (plaatselijke tijd, 1 uur vroeger!) bij onze accommodatie “Casas del Sol” in Playa Blanca waar we even op onze sleutel moesten wachten ivm het reinigen van onze bungalow. In de tussentijd zijn we een eindje gaan lopen door het plaatselijke centrum en een biertje gedronken om onze sportieve vakantie in te luiden. Het zonnetje scheen heerlijk en het was ongeveer een graad of 20. Het vakantiegevoel nam langzaam zijn plaats in.
Sleutel na anderhalf uur opgehaald en ons onderkomen opgezocht. Het zag er netjes uit met een redelijk terras met ligbedden. Koffers uitgepakt en alles een plaats gegeven, jullie kennen dat wel;-) Hierna een supermarkt opgezocht om het hoognodige in huis te halen.
Om 18.00 uur een kleine siësta gehouden (tenminste dat dachten we!), niet meer wakker geworden…

Maandag 14 maart,
Om 08.00 werden we wakker! Klokje rond geslapen, zal wel nodig zijn geweest. Lekker buiten ontbeten. Planning was om vandaag onze racefietsen ergens te gaan huren maar in Playa Blanca geen racefiets te huur, zijn er gewoon niet. Auto gehuurd, een blauwe Corsa opgesierd met enige deuken en krassen, om elders wel te slagen. Het hele eiland gezien maar geen racefietsen, nou dat was een tegenvaller. Ik zag onze voorbereiding al in duigen vallen. Kwamen we een fietsverhuur tegen had deze alleen maar mountainbikes. We hebben het zelfs geprobeerd bij het alom bij sporters bekende “Club La Santa” maar zonder resultaat. Wel even de gelegenheid genomen om er rond te neuzen. Onze mening; een achteraf gelegen, maar op sporters gericht vakantieonderkomen, helaas zonder enige uitstraling en gezelligheid in de buurt. Uiteindelijk zat er niks anders op om dan maar 2 mountainbikes te huren. Zo gezegd zo gedaan; ze zullen de volgende dag afgeleverd worden bij ons complex. Het weer tenslotte: overdag regen maar tegen de avond werd het droog met een lekkere temperatuur. Klik hier>>

Dinsdag 15 maart,
Op tijd op want de fietsen werden om 10.00 uur afgeleverd. Verse broodjes gehaald en heerlijk ontbeten op ons terras. Voor tienen naar de receptie gelopen om op onze fietsen te wachten. Voor mij een rood monster van Specialized en voor Mina een redelijk nieuwe, mooie blauw/grijze Trek. We hadden gelukkig onze eigen pedalen meegenomen met het “Look” systeem en die werden er netjes op gemonteerd. Ik had een goedkoop tellertje gekocht (15 euro) om onze dagelijkse kilometers een beetje bij te houden. Deze gemonteerd en we waren klaar voor onze eerste tocht.
Mina had een mooie tocht van 42.3 km uitgestippeld via Playa Blanca, El Golfo, Yaiza, Playa Blanca. De tocht ging door een mooi heuvellandschap met hier en daar een serieuze beklimming. In El Golfo hebben we een kleine pauze ingelast om de groene lagune te bezichtigen. Het weer was zonnig dus de afdrukken van onze mouwtjes en de broekjes waren na afloop duidelijk zichtbaar. ’s Middags heeft Mina eerst alle fietskleding uitgewassen en hebben we even lekker uitgerust bij de bungalow met een hapje en een drankje. Daarna met de auto naar Femés gereden en meteen de tocht voor morgen verkend. Een hele mooie klim, met op het eind een stijl stuk (a la Keuteberg!), dat ons leidde naar het dorp.
Toen naar Yaiza waar we op een terras een cola hebben gedronken om vervolgens door te rijden naar El Golfo. Een klein dorp aan de kust. We hebben daar heerlijk gegeten bij een ondergaande zon. Wat een leven!
De terugweg naar Playa Blanca ging door het maanlandschap waar het eiland om bekend staat. Klik hier>>

Woensdag 16 maart,
Bij het ontwaken was het al een strakke blauwe lucht, echter met een stevig windje. Vandaag moest de huurauto om 09.00 uur teruggebracht worden: de eindafrekening bedroeg €50,- voor 2 dagen en we hebben niet eens getankt! Is weer een meevaller toch. Na deze meevaller gelijk even wat boodschappen gedaan voor het ontbijt wat bestond uit toast met gebakken eieren. Nog genoten van de ochtendzon op ons terras en toen ons voor gaan bereiden op de beklimming naar Femés. Tijdens de verkenning met de auto was het al pittig, de Corsa moest aardig werken om boven te komen dus er stond ons wat te wachten! Op de weg naar de beklimming een rolstoeler gepasseerd (zal hij zich ook wagen aan de beklimming?) en deze weg luistert naar de naam “vals plat” dus diep respect voor die man in de rolstoel. Aan de voet van de berg even gewacht op Mina en haar voorzien van water, we hadden tenslotte maar één bidonhouder. En toen op de pedalen…pff. Was echt afzien maar hebben het toch gered. Op de top wat gedronken en gegeten en genoten van het schitterende uitzicht. Niet te lang geaarzeld (afkoeling) en begonnen aan de hobbelige afdaling. Nu waren we blij met de mountainbikes! Via Uga naar Yaiza en daar water ingeslagen bij ons vaste tussenstop, een tankstation. Hier de taferelen aanschouwt van een dronkelap die tussen de drankautomaten lag en een man die wegreed met de pompslang nog aan zijn auto! Bidon weer gevuld en de weg vervolgd via El Golfo, langs de zoutwinning weer richting Playa Blanca. Klik hier>>

Donderdag 17 maart,
Om 11.00 uur de ferry genomen naar Fuertaventura. Tussen de auto’s onze fietsen gestald in het ruim en naar boven gegaan. Het zag er allemaal mooi uit, zitjes binnen en buiten en een bar. De overtocht duurt 35 minuten. Op het eiland aangekomen heeft Mina in een reiswinkel een wegenkaart van het eiland gevraagd. Een route bekeken (niet veel keuze) en aan de trip begonnen naar het plaatsje La Olivia. Een rechte, heuvelachtige weg met veel vals plat van ongeveer 17 km lang met wind tegen. Een pittige opgave voor Mina. In Laiares bij een supermarkt nieuw water en een snicker gekocht om “bij te tanken”. Waarschijnlijk iets te lang gezeten want het vervolg naar Corralego verliep moeizaam, zware benen!! Met een beetje doorbijten kwamen we weer op gang en de laatste 13 km werden in een rap tempo afgewerkt. We waren op tijd in de havenplaats Corralego zodat we daar nog wat hebben rond gefietst. Onze mening over dit eiland: het viel tegen. Véél en groot opgezette vakantieparken buiten het centrum en erg toeristisch. Het is wel een trekpleister voor surfers want die zag je daar genoeg. Aan de haven heerlijk gezeten op een terras met een bord heerlijke pasta met kaassaus. Na de maaltijd nog heerlijk genoten van de zon. Om 16.00 uur weer de ferry terug naar Lanzarote genomen en daar de fietstocht afgesloten met een ijsje. Klik hier>>

Vrijdag 18 maart,
Bij het opstaan zagen we het al; geen heldere lucht en wind, harde wind. Toch begonnen aan het voorgenomen rondje na een goed ontbijt uiteraard. De Montaña Roja rond gereden en op de provinciale weg weer richting El Golfo. Hier had de wind vrij spel dus we moesten alert fietsen om niet van de fiets geblazen te worden. Een nieuwe ervaring opgedaan, bergafwaarts moeten meetrappen om vooruit te komen!
Op ons keerpunt Yaiza weer water ingeslagen om vervolgens een geheel nieuwe route te nemen richting Las Brenas. Wind tegen en berg op en Mina had het erg zwaar maar ik heb geprobeerd om haar uit te wind te houden. We kwamen uit bij de rotonde die aan de voet ligt met de beklimming naar Femés. Ik heb besloten om deze zware beklimming nog een keer te doen terwijl Mina wijselijk beneden bleef wachten. Ik was binnen 10 minuten weer terug!
Hierna begonnen aan de lange weg terug naar Playa Blanca. Daar nog even tussen de ressorts door gefietst. Wat zijn we blij met onze bungalow op een rustig park gelegen! Op het strand nog een lekker biertje gedronken waarna we besloten om naar onze bungalow te fietsen om daar nog even uit te rusten bij het zwembad. Al met al, een zware fietstocht met veel wind maar na een uurtje aan het zwembad waren we dit alweer snel vergeten.
Oja het geheugen van mijn hartslagmeter was vol dus ik heb geen gegevens. Klik hier>>

Zaterdag 19 maart,
De laatste dag dat we de fietsen nog hebben dus we willen alles eruit halen vandaag. De tocht ging naar Yaiza richting Uga om daar de steile berg (richting Femés) van de andere kant te nemen. Net zoals gisteren hadden we veel wind maar niet zo heftig. Het eerste stuk naar Yaiza ging goed, daarna was het veel vals plat met de wind tegen. Mina moest veel ploeteren en voor haar gevoel deed ik het heel relax wat weer een frustrerende werking op haar had. Na de laatste rotonde in Uga gaat het rechtsaf bergopwaarts naar Femés. Het wegdek is slecht en de eerste meters waren echt aanpoten. We spraken af dat ik vast doorging en boven zal wachten. Op de top aangekomen zitten we in dubio of we de beklimming nog een keer zouden doen, voor de laatste keer zeg maar! Ik heb de knoop doorgehakt en besloten om naar de bungalow te fietsen. Achteraf een verkeerde beslissing. De afdaling ingezet, ik zat over de 70 km/uur, de rotonde op en het noodlot sloeg daar toe. Terwijl ik de rotonde af reed keek ik achterom waar Mina bleef, en vervolgens zat ik in de berm met kiezels en struiken. Probeerde wat af te remmen maar de snelheid was nog te hoog en sloeg over de kop veroorzaakt door de dikke stammen van de struiken. Schade: linkerbeen en -schouder vol met schrammen en schaafwonden en wat lichte kneuzingen aan beide handpalmen door het opvangen van de val. Achteraf ben ik er goed vanaf gekomen maar het ergste vind ik dat mijn Nike wielerbroek beschadigd is. Maar hopelijk kan Hanna dit misschien nog herstellen. We besloten om snel door te gaan want de schrik zat er goed in en de schaafwonden begonnen heftig te branden. Door het bloed lijkt het al snel erger dan het is. In Playa Blanca aangekomen meteen naar een “Pharmacie” gegaan om iets te kopen tegen infecties. Bij de bungalow aangekomen de wonden schoon gemaakt en ingespoten met de desinfecterende spray. Op ons terras thee gedronken en wat gegeten. Met de valpartij nog vers in ons geheugen kwam al snel het besef: het einde van de vakantie was nabij. De pedalen en teller konden van de fietsen gehaald worden waarna we de fietsen ingeleverd hebben bij de receptie waar we netjes onze borg terug kregen. Dit had de verhuurder goed geregeld voor ons!
Met nog één nacht voor de boeg zat de vakantie er nu écht bijna op. Het was een heerlijke week waarin we veel gefietst en genoten hebben van het lekkere weer en heerlijke restaurants. Een prima voorbereiding op het wielerseizoen en is een ieder aan te raden. Veel succes en wellicht zien we elkaar bij een komende fietstocht. Klik hier>>

Zondag 20 maart,
08.00 uur werden we opgehaald bij ons complex en om 10.30 uur zaten we alweer in de lucht richting Amsterdam waar we om 15.30 (realtime) heelhuids landde en Ronald ons opwachtte die ons thuis bracht en al onze verhalen geduldig aanhoorde.